Bardiów
Miasto położone w północno-wschodniej części Słowacji, liczy ponad 30 tys. mieszkańców, przebiegają przez nie ważne szlaki komunikacyjne, które prowadzą między innymi do przejść granicznych z Polską.
Ślady osadnictwa na tych terenach sięgają neolitu, już w XI wieku istniała tam słowiańska osada, która do pierwszej połowy XIII wieku należała do Polski. Później Bardiów włączony został do Królestwa Węgier, na przełomie XIII i XIV wieku
w mieście osiedlili się niemieccy osadnicy ze Śląska. XIV i XV wiek były okresem dynamicznego rozwoju miejscowości, stała się ona ważnym ośrodkiem rzemiosła
i handlu, pozycję tą zawdzięczała temu, że usytuowana była na ważnym szlaku handlowym z Bałkanów do Polski i na Ruś. Miasto w tym czasie otrzymywało liczne przywileje, między innymi prawo składu, tamtejsi kupcy handlowali np. węgierskimi winami. Rozwoju miasta nie powstrzymały liczne zawirowania dziejowe, które miały miejsce na tamtym terenie, jak np. wojna Polski z Węgrami czy najazd husytów.
W 1410 roku koło Bardiowa miała miejsce bitwa, w której rycerze polscy pokonali sprzymierzoną z Krzyżakami armię Zygmunta Luksemburskiego. Później miejscowość przechodziła liczne pożary i epidemie. Od XVIII wieku zaczęło się wykorzystywać leczniczo wody mineralne obecne w tamtym rejonie. I i II wojna światowa nie spowodowała w mieście większych zniszczeń, a od zakończenia ostatniego konfliktu zbrojnego zaczął się znów dynamiczny rozwój miejscowości. Powstał w niej przemysł maszynowy, obuwniczy i meblarski.
Bardiów, mimo że nie nie jest dużym miastem, może pochwalić się sporą ilością zabytków. W latach 50 rozpoczęto w nim remont starówki, aby ochronić stary układ urbanistyczny przed nowoczesną zabudową, na jej obszarze utworzono rezerwat miejski, uhonorowaniem tych starań było wpisanie w 2000 roku miejscowości na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Najważniejszym zabytkiem miasta jest pochodząca z XIV wieku bazylika mniejsza pod wezwaniem świętego Idziego, z jej wieży roztacza się widok na zabytkowy rynek i otaczające go późnogotyckie kamienice. Wewnątrz kościoła zachowało się 11 późnogotyckich ołtarzy skrzydłowych, co jest niespotykane nawet w skali Europy. Na rynku stoi wczesnorenesansowy ratusz z początku XIV wieku, w którym mieści się muzeum. Sporą część starego miasta okalają dobrze zachowane mury obronne których początki sięgają XIV wieku.
08.09.2009. 13:59
Brak komentarzy
Dodaj komentarz
* = wymagane pole