Bunkry Wału Pomorskiego
Wał Pomorski przez Niemców nazwany Pommernstellung (Pozycja Pomorska), był linią fortyfikacji niemieckich o długości ponad 200 km. Utworzony w celu obrony Pomorza Zachodniego przed wojskami radzieckimi oraz polskimi w ich drodze na Berlin. Liczy się, że na odcinku od Darłówka po Gorzów Wielkopolski zbudowano około 900 budowli, do tego zapory przeciwpancerne, pola minowe, itp. Fortyfikacje opierały się również o naturalne przeszkody terenu, gdyż liczne jeziora, mokradała, rzeki dodatkowo utrudnialy zdobycie tych obszarów. Obecnie pozostałości po Wale Pomorskim stanowią nie lada atrakcję turystyczną regionu. Góra wisielcza jest największą grupą warową Wału Pomorskiego.
Na cały kompleks skladały się dwa duże bloki wejściowe do podziemi połączone korytarzem, boczne chodniki prowadzące do dwóch schronów obserwacyjnych oraz czterech bojowych z kopulami pancernymi. Ponadto w okolicy znajduje się kilkanaście małych schronów o odporności B1. Obecnie góra jest porośnieta lasem, który utrudnia dotarcie do żelbetonowych konstrukcji. Miejsce to znajduje się nieopodal wsi Strzaliny w województwie zachodniopomorskim.Najsilniejszy węzeł obronny znajdowąl się na przedpolach Wałcza. Runiy znajdującego się tam systemu fortyfikacji nazywane są Czpą Hitlera. Trzon fortyfikacji stanowiły grupy warowne "Cegielnia" i "Marianowo", które usytuowano tuż przed linią kolejową. Bunkry połączone były między sobą podziemnymi, kilkukondygnacyjnymi korytarzami.
15.09.2009. 12:23
Brak komentarzy
Dodaj komentarz
* = wymagane pole